Antygona jest tytułową bohaterką tragedii Sofoklesa, córką króla Edypa, na którym ciąży klątwa. Tragiczne wydarzenia rodzinne – najazd jednego z braci na drugiego w walce o władzę – postawiły ją w sytuacji trudnego wyboru. Jeden z braci, Polinejkes, został uznany przez obecnego władcę, Kreona, za zdrajcę i z tego powodu zakazano jego pochówku. W tej trudnej dla kobiety sytuacji dowiadujemy się wiele o jej cechach charakteru.

Antygona jest osobą dumną, porywczą, zdecydowaną i energiczną. Te cechy jej charakteru decydują o tym, że buntuje się przeciwko zakazowi Kreona, który uznaje za sprzeczny z własnym sumieniem i braterską miłością. Nie pobłaża swojej siostrze Ismenie, która boi się złamać zakazu, otwarcie ją krytykuje, mówiąc, że takie postępowanie jest znieważaniem czci bogów. Uważa, że Ismena zasłania się swoją słabą naturą, nazywa ją otwarcie wrogiem, mówi, że ją nienawidzi. Jest więc Antygona bardzo zdeterminowana i butna.


O odwadze bohaterki przekonujemy się w epejsodionie II, kiedy Strażnik przyprowadza ją do Kreona, złapawszy wcześniej na gorącym uczynku. Otwarcie przyznaje się, że to ona pochowała Polinejkesa, że znany jej był zakaz króla. Nie próbuje się usprawiedliwiać, a wręcz otwarcie występuje przeciwko Kreonowi, krytykując wydane przez niego rozporządzenie, które uznaje za niezgodne z wolą bogów. Nie boi się śmierci, niestraszny jej potencjalny wyrok Kreona:
Wiem, że mam umrzeć. Bo jakżeż inaczej?
I bez rozkazu twego! A że trochę
Wcześniej śmierć przyjdzie, to tylko zysk dla mnie
Otwarcie nazywa także Kreona głupim:
A jeśli ci się zda, że głupstwo robię,
Nic to – głupiemu wydawać się głupią
Nie przedstawił jednak Sofokles Antygony jako fanatyczki, bezwzględnie postępującej zgodnie ze swoimi zasadami. Nie jest ona pozbawiona delikatniejszych uczuć, wrażliwości – gdy idzie na stracenie, płacze, ale nie nad sobą, ale nad losem swoich najbliższych. Rodzina jest więc dla niej najważniejsza, ważniejsza niż władza i ryzyko własnej śmierci. Nie jest negatywnie nastawiona do Kreona, jej zamiarem nie był bunt sam w sobie – po to, aby po prostu sprzeciwić się władcy. Jak sama mówi:
Współkochać przyszłam, nie współnienawidzić
Podobnie żal jest jej Ismeny, nie chce, aby siostra cierpiała wraz z nią, skoro nic nie zawiniła. Czytaj dalej: Charakterystyka Antygony

Zobacz także inne artykuły w serwisie: Antygona
  Dowiedz się więcej
1  Mit - definicja, podział mitów
2  Streszczenie mitu o powstaniu świata
3  Tragizm w Królu Edypie



Komentarze
artykuł / utwór: Antygona - charakterystyka


  • ola co ty za głupoty opowiadasz. Antygona nie jest godna naśladowania?! W tamtych czasach jedną z ważniejszych myśli była ,,Władza nie powinna lekceważyć nieba''. Kierowała się sercem, wg praw boskich rodzina zmarłego ma obowiązek zorganizować mu godziwy pogrzeb. Antygona to zrobiła. Mało co ludzi sprzeciwiłoby się tak bezwzględnemu władcy jakim jest Kreon. Postaw się w jej sytuacji. Antygona postąpiła słuszne. Jest godna naśladowania.
    Scharner ()

  • co wy wszyscy wogóle wiecie o prawdziwej sztuce:-)zarty.streszczenie jest całkiem w deche.napewno sie przyda nie jednej osobie.a tak apropos...szacun dla autora.mi by sie nie chciało tyle pisac i to za darmola:-)
    Ewelina (Ewelina_20 {at} o2.pl)

  • Cala charakterystyka jest dosc dobra, ale jak juz ktos powiedzial Antygona nie powiedziala (do konca =)) ze nienawidzi siostry. Ten fragment lektury mozna odbierac na rozne sposoby ;) pozdr.
    Anka (anna. {at} wp.pl)

  • Antygona nie jest godna naśladowania... była nieodpowiedzialan nie zważała na uczucia swoich bliskich. I gdyby kochała syna Kreona nie zrobiłaby tego co zrobiła . Cechuje ja odwaga. fakt faktem. ednak wobec rodziny była obojętna poniewaz swoją siotre traktowała z ogromna obojetnoscia . Kochała.. ale tylko sowich braci i na tym koneic
    ola ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: